Dizgi (Typesetting) Nedir? Çeviriyi Görsele Yerleştirmek

Dizgi (typesetting), çevrilen metnin temizlenmiş görselin üzerine yerleştirilmesidir. Teknik olarak "yazıyı balona koymak" gibi görünür; pratikte bir bölümün okunabilirliğini en çok belirleyen adımdır.

Dizgi hangi kararları içerir?

• Font seçimi. Diyalog, iç ses, bağırma, anlatıcı — her biri farklı bir yazı tipi ailesi ister ve seçim seri boyunca tutarlı kalmalıdır.
• Satır kırma. Bir balondaki metin, balonun şeklini takip eden bir kütle oluşturmalı; ortalanmış ve dengeli.
• Boyut. Küçük yazı okunmaz, büyük yazı balona sığmaz. Sınır, balonun iç kenarına en az bir harf boşluğu bırakmaktır.
• Taşma kontrolü. Türkçe, Japoncadan sistematik olarak daha uzundur; aynı balon aynı metni almaz.

Neden en sık tıkanan adım?

İki sebep. Birincisi teknik olarak en yavaş adım olması: her balon ayrı ayrı ele alınır. İkincisi ve daha önemlisi, dizginin iki hattın birleştiği yer olması — başlamak için hem çeviri hem temizlik bitmiş olmalıdır. Herhangi bir hattaki gecikme burada birikir.

Bu yüzden bir bölümün "nerede beklediği" sorusunun cevabı çoğu zaman dizgidir, ama sebebi dizgi değildir.

Font kütüphanesi neden ortak olmalı?

Her dizgicinin kendi bilgisayarındaki fontlarla çalıştığı ekiplerde iki sorun çıkar: aynı serinin iki bölümü farklı görünür, ve bir dizgici ayrıldığında onun kullandığı fontlar kaybolur. Ortak bir font deposu bunu kalıcı olarak çözer — hangi serinin hangi fontu kullandığı da kayıt altında olur.

Sık yapılan hatalar

• Balonu doldurmak. Metnin balonun kenarına dayanması, sıkışık ve amatör görünür.
• Tek font. Bağırmayla iç sesi aynı yazı tipiyle vermek, okuyucunun tonu kaçırmasına yol açar.
• Çeviriyi dizgide düzeltmek. Uzun gelen bir cümleyi kısaltmak cazip gelir ama bu bir çeviri kararıdır; redaksiyon adımına geri dönmelidir.

İlgili terimler

Dizgi biten bölüm son olarak kalite kontrolden geçer.